Με τον Λευτέρη Βογιατζή γνωριστήκαμε το 1994, στην ταινία Ακροπόλ του Παντελή Βούλγαρη. Εγώ ήμουν ένας από τους βοηθούς σε ολόκληρη την προετοιμασία και ο Λευτέρης Βογιατζής ο πρωταγωνιστής της ταινίας.
Εκεί ξεκίνησε η σχέση μας, η οποία παρέμεινε ζωντανή όλα τα χρόνια.
Τον κινηματογράφησα σε αρκετές περιπτώσεις μέσα την πάροδο των ετών, με αφορμή διάφορα ντοκιμαντέρ που έκανα, όπως και στην εκάστοτε τελευταία παράσταση της χρονιάς στο Θέατρο της οδού Κυκλάδων, περίπου κάθε Μάιο. Του είχα προτείνει να κάνουμε ένα ντοκιμαντέρ με άξονα την Άνδρο, ως τον Παράδεισο του, την απόλυτη Ουτοπία του που όμως είχε λάβει σάρκα και οστά, αποτελώντας ησυχαστήριο και πηγή έμπνευσης για εκείνον. Δεν προλάβαμε, καθώς αρρώστησε, όμως πήγαμε τελικά στην Άνδρο μαζί με την Αποστολία Παπαϊωάννου, στο σπίτι του Λευτέρη, το 2021, οκτώ χρόνια μετά τον θάνατό του, και κάναμε την ταινία με μοναδική ομιλήτρια την επί πολλά χρόνια σύντροφό του, την Ειρήνη Λεβίδη. Αξιοποιώντας την ατμόσφαιρα του σπιτιού και του νησιού, όπως και πλούσιο αρχειακό υλικό.
Σκοπός της ταινίας ήταν να αναδυθεί το πρόσωπο Λευτέρης Βογιατζής δίπλα στον δημιουργό. Κι αυτό, διότι, κατά τη γνώμη μου, η περίπτωση Βογιατζή δεν μπορεί να αναλυθεί σε βάθος μόνο καλλιτεχνικά (κάτι τέτοιο θα ήταν στείρο), χωρίς την ιδιαιτερότητα του παιδιού που κουβαλούσε μέσα του. Χωρίς τα στοιχεία που τον διαμόρφωσαν καθοριστικά από την πρώιμη παιδική του ηλικία. Χωρίς τις οικογενειακές επιρροές και τη σύντροφό του που τον γνώριζε καλύτερα από όλους.
Παραγωγός:
Διεθνές Φεστιβάλ Άνδρου
Εκτέλεση παραγωγής:
Όρντετ - Αποστολία Παπαϊωάννου
Σκηνοθεσία - σενάριο - κάμερα:
Ηλίας Γιαννακάκης
Μοντάζ:
Αποστολία Παπαϊωάννου
